//////

POWSTANIE FIRMY

Firma powstała w 1917 r. i przechodziła różne koleje losu, ale zawsze starała się być w czołówce zarówno pod względem ilości, jak i jakości wyrobów. Dążenia swoje uwieńczyła sukcesem i można stwierdzić, że jest ona dzisiaj potentatem w tej dziedzinie. Firmę tę cechuje systematyczne i w szerokim zakresie wprowadza­nie nowych wyrobów na rynki światowe. Bardzo ważną formą działalności firmy jest stałe utrzymywania kontak­tów z wieloma aktualnymi oraz przyszłymi kontrahentami. Jak podaje w swej książce Targowski (Informatyka – modele systemów rozwoju), codziennie przedstawiciele firmy IBM przeprowadzają około 25000 rozmów z użyt­kownikami, co świadczy między innymi o zasięgu i rozma­chu kontaktów firmy.

PODSTAWOWE OSIĄGNIĘCIE

Podstawowym osiągnięciem von Neumanna było sformułowanie (1945 r) zasady działania komputera na podstawie wprowadzonego z zewnątrz pro* gramu. Program ten, jego zdaniem, powinien być trakto­wany w pamięci w podobny sposób jak dane. Natomiast pierwszą maszynę do przetwarzania danych był UNIVAC {Universal Automatic Computer), skonstruowany-przez Mauchleya i Eckerta. Tuż po zakończeniu ii wojny światowej zaczęły powsta­wać nowe, o lepszych parametrach techniczno-eksploata­cyjnych, konstrukcje, maszyn. Między innymi w Anglii opracowano komputer ACE (Automatycznie Liczący Sil­nik).

OPRACOWANIE I PRODUKCJA

W 1936 r. G. Stibitz przystąpił do opracowania i produk­cji maszyn cyfrowych zbudowanych na przekaźnikach (największą maszyną tej serii była BELL-MODEL V zbu­dowana z 9000 przekaźników).W budowie nowych konstrukcji miała również swój udział zachodnia półkula. W 1937 r. Aiken skonstruował maszynę MARK l  a w 1948 -r. światło dzienne ujrzała kolejna konstrukcja MARK II, zbudowana z 13000 przekaźników.Maszyna MARK I była programowana za pomocą łącze­nia tablic programowych. Kolejnością wykonywania poszczególnych operacji sterował specjalnie do tego celu skonstruowany program, który był przechowywany na taśmie papierowej. Dane wprowadzono za pomocą dwu urządzeń służących do odczytu danych zapisanych na kar­tach dziurkowanych oraz czterech urządzeń służących do odczytu danych zapisanych na taśmie papierowej.

BUDOWA KOLEJNEJ MASZYNY

Należy więc wspomnieć o pracach T. Bulla, które z początkiem lat dwudziestych bie­żącego stulecia zmierzały do ulepszenia maszyn pracują­cych z kartami dziurkowanymi. W 1932 r. wznowiono prace nad konstrukcją maszyny sterowanej programem. Prace te, jak pamiętamy, rozpoczął Babbage, kontynuował je natomiast niemiecki wynalazca K. Zuse. Zbudował on Z*1, pierwszą maszynę cyfrową sterowaną programem. Do budowy kolejnej maszyny Z-2 Zuse użył jako elemen­tów przekaźników, natomiast w 1941 r. skonstruował maszynę Z-3, pierwszą na świecie maszynę cyfrową ste­rowaną programem.

PRODUKCJA SUMATORÓW

Pod koniec dziewiętnastego wieku były księ­gowy W.S. Burroughs skonstruował oraz uruchomił pro­dukcję sumatorów wyposażonych w aparat zapisujący wyniki cyfrowe. Druga połowa lat pięćdziesiątych osie­mnastego wieku przyniosła dalszy rozwój urządzeń do pisania. I tak w 1867 r. w Stanach Zjednoczonych wpro­wadzono seryjną produkcję maszyn do pisania skons­truowanych przez K. Sholesa i K. Gliddena, a od 1877 r. produkcję tego typu maszyn podjęła znana w latach późniejszych firma Remington, która w końcowych latach XVIII w. sprzedała blisko 100000 egezemplarzy tych maszyn. 1896 r. przyniósł zorganizowanie pierwszego na świe- cie przedsiębiorstwa przemysłowego o charakterze infor­matycznym.

OPARCIE KONSTRUKCJI

Jego konstrukcja była oparta na projekcie Leibnitza. Maszynę tą wyprodukował Colmar w latach 1822-1870 w około 1000 egzemplarzach. W tym samym czasie (1834 r.) drukarz szwedzki, G. Scheutz, skonstruował maszynę różnicową, która mogła przetwarzać liczby 8-pozycyjne za pomocą czterech szeregów różnicowych. Maszyna ta obliczała oraz druko­wała tablice matematyczne. Inną interesującą maszynę liczącą opracował rosyjski profesor matematyki i mecha­niki, P.L. Czebyszew, który skonstruował w 1878 r. maszynę sumującą (sumator), a w trzy lata później maszynę, która wykonywała cztery podstawowe działania arytmetyczne.

PIERWSZA POLSKA MASZYNA

Konstruktorem pierwszej polskiej maszyny liczącej był mieszkaniec Hrubieszowa, A. Stern, który w 181 2 r. opra­cował arytmometr wykonujący cztery podstawowe działa­nia arytmetyczne. Jest on również konstruktorem maszyny (1817 r.), która pozwoliła na mechanizację procesu obli­czania pierwiastków. Rozwiązania Sterna, jakkolwiek inte­resujące, nie doczekały się szerokiego upowszechnienia. Wynikało to z’ niskiego poziomu’ mechaniki w kraju, dużego kosztu produkcji, a zwłaszcza małego zaintereso­wania tego typu maszynami. Pierwszym człowiekiem, który zorganizował produkcję maszyn na szerszą skalę był Francuz, K.T. de Colmar.